رسول خدا در كعبه رسول خدا « عثمان بن طلحهء عبدرىّ » را خواست و كليد كعبه را از وى گرفت و چون در خانه را براى وى گشودند ، به خانه درآمد و آنجا كبوترى از چوب ديد و آن را برگرفت و با دست خود درهم شكست و فرو ريخت . به روايت ابن هشام : رسول خدا در كعبه صورتهائى از فرشتگان و جز آنان ديد ، از جمله : صورت ابراهيم - عليه السّلام - بود در حالى كه « أزلام » ( چوبه تيرهاى قمار ) را به دست دارد و با آنها بخت‌آزمائى مىكند ، پس گفت : « خدا اينان را بكشد كه نياى [ 1 ] ما را بدين صورت درآورده‌اند ، « ابراهيم » را با بخت‌آزمائى چه كار ؟ « ابراهيم » نه يهودى بود و نه نصرانى ، بلكه مسلمانى بود خالص ، و از مشركان هم نبود [ 2 ] . به روايت ديگر ابن هشام : رسول خدا در كعبه چنان نماز گزارد كه تقريبا در كعبه در پشت سرش واقع شده بود و تا ديوار مقابل در ، در حدود سه ذراع فاصله داشت [ 3 ] . رسول خدا بر در كعبه به روايت يعقوبى : رسول خدا كليد را از « عثمان بن أبى طلحه » گرفت و در را با دست خود گشود و به خانه درآمد و در آن دو ركعت نماز به جاى آورد ، سپس بيرون شد و دو چوبهء دو طرف در را گرفت و در حالى كه مردم پيرامون وى را گرفته بودند بر در كعبه ايستاد [ 4 ] و گفت :

--> [ 1 ] - كلمهء شيخ به نيا ترجمه شده است ، مناسب است به بزرگ ترجمه شود . م . [ 2 ] - سورهء آل عمران ، آيهء 67 . ر . ك : سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 55 ، چاپ مصطفى الحلبى ، 1355 . م . [ 3 ] - مرجع سابق ، ص 55 - 56 . م . [ 4 ] - اين جمله ( سپس . . . در حالى كه . . . ) در روايت يعقوبى نيست و از سيرهء ابن اسحاق داخل شده است ر . ك : سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 54 . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 60 ) . م .